ผมยิ่งสงสัย
ยิ่งเจอคนแบบนี้มากๆ ผมยิ่งสงสัยว่า ผมทุ่มเทเพื่อคนอื่นมากไปรึเปล่า ผมควรช่างหัวมันแล้วปล่อยชีวิตใครชีวิตมันไม๊
แต่จะให้คิดแบบนั้น ก็ไม่ยุติธรรมกับคนดีที่มีส่วนน้อย
แล้วก็ไม่ลง
http://www.ubuntuclub.com/node/577#comment-16405
อย่าคิดมากกันเลยนะครับ
ทุกอย่ามีทั้งข้อดีข้อเสียทั้งนั้น
จะหาที่ดีทั้งหมดย่อมไม่ได้
หรือจะหาที่เสียทั้งหมดก็ย่อมไม่ได้อีกเช่นกันคราวที่แล้วผมก็เสียดายที่ลงชื่อไม่ทันเลยไม่ได้ไป
ทุกวันก็เลยต้องคอยเฝ้าอยู่ว่าถ้าลงประกาศอบรม
เมื่อไรจะต้องลงให้ทันให้ได้แล้ว…กลับกลายเป็นว่า
1.ต้องมาโอนเงินเข้าบัญชี
2.อีเมล์สลิปการโอนพร้อมชื่อนามสกุลมาที่ ubuntuclubteam@gmail.com ระบุหัวเรื่องเมล์ว่า
“ชำระค่าอบรม Training6″
ซึ่งมันดูยุ่งๆยังไงก็ไม่รู้สำหรับผม และก็ไม่ค่อยสะดวก
แต่ใครๆเขาก็ทำกัน แต่มันไม่สะดวกสำหรับเรา
เราก็เลยต้องทำใจทุกอย่างในโลกมักเป็นเช่นนี้แล
*** เอวังก็มีด้วยประกา…ร…ชะ…นี้ ***
********** สาธุ ***********
ก็ตอนที่คุณโพสคอมเมนท์นี้ ที่นั่งอบรมก็ยังไม่เต็มไม่ใช่เหรอ แต่ก็ไม่ลงทะเบียน ก็ที่ผมเซ็ตคอร์สไว้แบบนี้ ก็เพื่อกันคนอย่างคุณออกไปนี่แหล่ะครับ
แล้วถ้า การโอนเงินแล้วอีเมล์มาบอก มันยุ่งยากมากนัก ไม่นึกถึงคนที่เขาจัดบ้างเหรอ ว่าเขาต้องยุ่งยากแค่ไหน
อันไหนรีบจริง อันไหนรีบปลอม
ก็เนื่องจากเมื่อคืนทั้งผมและแฟนนอนดึก ก็เลยตื่นสายกันทั้งคู่ ก็ แฟนผมตื่นก่อน พอเห็นนาฬิกาก็โวยวาย “ไอ้ดี สายแล้ว เร็วๆ ป้าหมวยจะมารับแล้ว” น้องดีก็สลึมสลือ ลุกๆร่วงๆ ไม่กระตือรือร้นอะไร
สิ่งที่ผมเห็นคือ นี่คือบรรยากาศของวันปกติ ไม่มีอะไรพิเศษเลย คือวันที่ไม่ได้ตื่นสายแฟนผมก็แหกปากแบบนี้ ดังนั้น ลูกผมไม่สามารถแยกแยะได้ออกว่า อันไหนรีบจริง อันไหนรีบปลอม ซึ่งถ้าผมไม่ถูกปลุกด้วยโทรศัพท์แล้วเผลอหลับต่อ ผมก็คงคิดว่านี่ก็ยังไม่สาย ก็คงเป็นเวลาปกติเหมือนทุกๆวัน
ดี มันดีกับเธอเอง
ก็ เมื่อวานไปนั่งกินข้าวกับนิดมา เธอจะโดนน้าบังคับไป ไต้หวัน ไปทำงานกับญาติ ซึ่งถ้าโอเคก็อยู่ยาว เธอถามผมว่า เธอไปน่ะ ดีไม๊ ซึ่งผมก็ตอบไปอย่างตรงกับใจว่า “ดี มันดีกับเธอเอง” ซึ่งผมคิดแบบนั้นจริงๆ ผมเองก็เข้าใจดี ในสภาวะของคนที่กำลังสับสน มันไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิต แต่มันไม่เหมือนเดิม ฉะนั้น การอยู่แปลกที่ แปลกถิ่น สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป มันอาจทำให้ค้นพบตัวเองได้บ้าง
แต่สิ่งหนึ่งที่มาคิดได้หลังจากตอบคำถามไปแล้วคือ ผมไม่อาลัยอาวรอะไร ไม่ได้ฉุดรั้งเธอไว้ คิดตามแง่ของเหตุผลแล้ว ไม่ได้แปลว่าผมไม่รักเธอ แต่เพราะ เธอจะอยู่ที่ไหน ผมก็ไม่สามารถคบเธออย่างเคยได้อยู่ดี และก็คงไม่ได้พบเจอกันบ่อยๆอยู่แล้ว
ผมไม่รู้ว่าตอบไปแบบนั้นเธอจะคิดอะไรไม๊ แต่ถึงไง เธอคงดีใจกับผม ถ้าผมจะสามารถตัดใจได้
ดึงแฟนเข้ามาช่วยทำบริษัท
ตอนนี้ดึงแฟนเข้ามาช่วยทำบริษัทแล้ว หน้าที่หลักคือ งานธุรการทั่วไป ติดต่อลูกค้า ขายของ เก็บตังค์ ทำบัญชี
ปัญหา
1. ถ้าไม่ให้แฟนช่วย ผมจะขายของไม่ได้ เพราะไม่มีเวลาว่างจะติดต่อลูกค้าด้วยตัวเองได้
2. ถ้าเอาแฟนมาช่วย มันจะวุ่นวาย ละโมบ อยากได้ทุกอย่าง รู้ได้ ไม่รู้เสีย จนทำผู้คนวงแตกหมด
3. ทำไปเรื่อยๆ เท่าที่ทำได้อย่างปัจจุบัน ก็ไม่ได้ โอ๊ตก็อยากให้วางแผนให้ใหญ่ ทำให้โตทำให้เร็ว
4. ลาออกไปทำเอง อดตายพอดี กว่าจะมีงานเข้ามากพอ
5. ให้ลูกน้องทำหน้าที่แทนแฟนทั้งหมด ไม่ได้ลูกทีมมีแต่คนเทคนิค ขายของไม่ได้ เจรจาต่อรองไม่เป็น
นี่เพิ่งเริ่มคุยกะแฟนได้ไม่นานก็พอจะเห็นแววแล้ว ลองได้ทำจริง ไม่นานลูกน้องหายเกลี้ยง
แฟนผมปัญญาไม่ดี ไม่ใช่ว่าดูถูก แต่มันเป็นเรื่องที่เป็น เป็นเรื่องของกรรมที่ทำกันมา แฟนผมไม่รู้จักทำงานขาดทุน เพื่อไปหวังฟันกำไรในอนาคต ไม่รู้จัก ปล่อยให้เข้าเนื้อเพื่อเปิดโอกาสธุรกิจ แฟนผมคิดได้แค่ว่า “ฉันต้องได้ ฉันต้องไม่เสีย”
บ่อยๆที่ผมมีทางเลือกได้ไม่มากนัก ต้องอยู่ในสถานะการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเสมอ ซึ่งมันก็คงเพราะอกุศลกรรมใดที่ผมทำมา ไม่ก็ อาจเป็นกุศลกรรม ที่ทำให้ผมต้องเผชิญเรื่องน่าเบื่อในทางโลก เพื่อจะได้อยากที่จะตัดออก
