ก็ เมื่อวานไปนั่งกินข้าวกับนิดมา เธอจะโดนน้าบังคับไป ไต้หวัน ไปทำงานกับญาติ ซึ่งถ้าโอเคก็อยู่ยาว เธอถามผมว่า เธอไปน่ะ ดีไม๊ ซึ่งผมก็ตอบไปอย่างตรงกับใจว่า “ดี มันดีกับเธอเอง” ซึ่งผมคิดแบบนั้นจริงๆ ผมเองก็เข้าใจดี ในสภาวะของคนที่กำลังสับสน มันไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับชีวิต แต่มันไม่เหมือนเดิม ฉะนั้น การอยู่แปลกที่ แปลกถิ่น สภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป มันอาจทำให้ค้นพบตัวเองได้บ้าง
แต่สิ่งหนึ่งที่มาคิดได้หลังจากตอบคำถามไปแล้วคือ ผมไม่อาลัยอาวรอะไร ไม่ได้ฉุดรั้งเธอไว้ คิดตามแง่ของเหตุผลแล้ว ไม่ได้แปลว่าผมไม่รักเธอ แต่เพราะ เธอจะอยู่ที่ไหน ผมก็ไม่สามารถคบเธออย่างเคยได้อยู่ดี และก็คงไม่ได้พบเจอกันบ่อยๆอยู่แล้ว
ผมไม่รู้ว่าตอบไปแบบนั้นเธอจะคิดอะไรไม๊ แต่ถึงไง เธอคงดีใจกับผม ถ้าผมจะสามารถตัดใจได้
