Archive for เมษายน, 2008

I’m sory

จาก zzz
ถึง xxx,
วันที่ เมษายน 22, 2008 2:55 หลังเที่ยง
เรื่อง I’m sory
ส่งโดย hotmail.com

ถึงคุณ xxx

ก่อนอื่น ผมต้องขอโทษพี่ xxx ก่อนที่ผมจะเขียนต่อไปนี้ ผมมีทางเดินที่ไปร่วมกับพี่ xxx ไม่ได้แล้วครับ เพราะวันนี้พี่ yyy อธิบายเกี่ยวกับงานทั้งหมดให้ผมฟังแล้วก็รู้สึกไม่ happyสักเท่าไร ผมไม่ใช่คนที่จะอะไรก็ได้หรอกครับ ที่แล้วมาผมก็แค่อยากเรียนรู้งานเกี่ยวกับงานที่บริษัทจะทำ ผมเลยตอบตกลงทุกเรื่องที่ให้ทำ แต่พอเอาเข้าจริง ๆ ผมเริ่มไม่อยากทำเพราะ
1.ผมไม่ชอบที่จะสอน
2.ผมไม่ชอบคนที่คุยแต่เรื่องผลประโยชน์
3.เม็ดเงินที่บอกจะให้มันไม่พอในอนาคตของผมแน่นอนครับ
4.ผมมีหลายทางที่จะทำงานและได้เงินมากกว่าที่จะร่วมกับพี่
5.ผมไม่ชอบคุยกับคนที่ไม่รู้เรื่องคอมแล้วมาบอก สั่งให้ทำโน้นทำนี่
6.ผมมีเป้าหมายที่เกินกว่าที่พี่จะให้ผมได้
นี้คือเหตุผลที่ผมไม่อยากทำ
ลาก่อนครับ
zzz

Leave a comment »

(ตั้งใจว่าจะ) ไม่กินข้าว

วันนี้มีปัญหานิดหน่อย คุณเมียสถุลปากดีตามเคย กล่าวหาว่าผมทานข้าวมาแล้วกับสาวอื่นข้างนอก ซึ่งจริงๆก็ไม่มีไรหรอก มันก็พูดไปตามที่ปากมันจะพึงขยับได้แค่นั้น แต่มันบ่อยมากแล้ว แล้วผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมผมต้องอดทนรับเรื่องร้ายๆที่มันสร้างสรรค์ขึ้นมาเพื่อผม ทั้งที่ผมต้องอดทนทำสิ่งต่างๆเพื่อแม่งมาโดยตลอด

ผมตัดสินใจประท้วงด้วยการไม่ทานข้าว ผมไม่รู้ว่าผมจะทนได้นานแค่ไหน แต่แน่นอนว่าผมไม่สามารถอดทนได้จนตายหรอก เพียงแต่ผมต้องทำอะไรบ้าง บางอย่าง เพื่อให้มันได้รู้บ้างว่า ไอ้ปากขมิบที่ไม่ได้คิดด้วยสมองของมันนั้น ได้ทำร้ายจิตใจของใครบางคนเข้า

บอกเลยว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมพยายามทำแบบนี้ ผมเคยพยายามมาแล้ว น่าจะสัก 5 ครั้งได้ โดยสิ่งที่ผมต้องการจากมันคือ ให้มันสำนึกผิด ด้วยคำขอโทษ (บอกเลยว่าอยู่ด้วยกันมาเกือบสิบปี ผมไม่เคยได้ยินคำขอโทษจากมัน) และทุกครั้งต้องล้มเหลว เหตุเพราะผมไม่ได้ต้องการชัยชนะ ผมต้องการเพียงแค่ให้มันลดทิฐิมานะ และหัดยอดรับผิดบ้าง เพราะโดยปกติแล้ว ทุกครั้งที่มันทำอะไรผิดมันจะคอยโทษคนอื่นเสมอ ตัวแม่งดีคนเดียว และเพราะผมไม่ได้ต้องการชัยชนะ ผมจึงแอบกินข้าวโดยบอกมันว่ายังไม่กิน และเรื่องก็ผ่านไปเมื่อผมลืม ครั้งนี้ผมตั้งใจจะไม่กินจริงๆ เพราะถ้าผมกินแล้ว ผมก็จะรู้สึกผ่อนคลาย และเรื่องก็คลี่คลายไปอีก ผมไม่รู้หรอกว่าผมจะทนได้แค่ไหน บอกได้แค่ว่าจะพยายาม

สุดท้ายแล้ว ผมรู้ว่าถึงยังไง คำขอโทษที่อาจจะได้รับ ยังไงซะมันก็ไม่คุ้มกับสิ่งที่ผมต้องเสียไป คือความเจ็บป่วยที่อาจต้องแลกมา แต่สิ่งที่ผมต้องการแล้วจริงๆก็แค่ ส่งสารอะไรบางอย่างถึงมัน ที่มันมีเอฟเฟกต์สูง มากพอที่ครั้งหน้า ก่อนที่มันจะขมิบปากมันอาจจะคิดเสียบ้าง

สุดท้ายแล้ว บอกได้เลยว่าผมเกลียดมัน ผมเกลียดมันมาก ผมเกลียดมันจริงๆ

Leave a comment »