วันนี้ไปธรรมะในสวนตามปก ก็ เห็นตามตารางว่าอาทิตย์ปลายเดือนจะมีกิจกรรมพิเศษ ตามตารางเห็นว่า ทำกัมมะฐานกัน แต่พอไปจริงกลับไม่มี กลายเป็นเสวนาธรรมแทน
ก็ ครั้งนี้เป็น อี้ แทนคุณ มาคุย ปรากฏว่า อี้ พูดดีมาก ฟังแล้วแบบดูดี ขนาดว่าเป็นผู้ชายด้วยกันเรายังปลื้มเลย
แล้วก็ พระอาจารน์อาไรไม่รู้ มาเทศก์ให้ฟัง ไม่ได้ไปดูชื่อ ว่าจะไปดูก็ลืม ก็ แกให้คำบริกรรมอสุภะกัมมฐานมา เสียดายจำไม่ได้ เห็นว่ามีในหนังสือ หลวงพ่อนันทาปัญญะภิกขุ ไว้ถ้าเจอจะเอามาลง
ตะก่อนเคยคิดว่า การนั่งสมาธิคือ การทำจิตให้นิ่ง แล้วตัดอายตนะทั้ง5 ทิ้งเสีย เพื่อให้จิตสงบโดยปราศจากขันธ์ใด
แต่วันก่อนลองพิจารณ์ดูแล้ว จริงๆคือมันไม่ใช่ การทำสมาธิคือการเอาอายตนะใดๆ ที่เราเลือก มาเป็นตัวกำหนด แล้วสั่งให้จิตบริโภคแต่สิ่งนั้น เช่น ทำอานาปานะสติ คือเอาสัมผัสของลมเป็นอารมณ์ ถ้าเป็นกษิณ ก็เอารูปเป็นอารมณ์ แล้วบังคับให้จิตบริโภคแต่สิ่งนั้น ไม่ไปบริโภคสิ่งอื่น
เมื่อก่อนเข้าใจผิด ตอนนี้เข้าใจแล้วงับ
เมื่อคืนนั่งตอนดึกๆ สงบดี ทุกคนหลับแล้ว ปิดไฟหมด เจออาการแปลกๆที่ไม่เคยเจอมาก่อน คล้ายคำบอกเล่าของอาการปีติ แต่คิดว่าไม่น่าจะใช่ เพระขณะที่เกิดจิตยังไม่ได้รวมตัวดีเลย ว่าจะโพสถามที่ palungjit.com บอร์ดดันม่องเสียอีก
รายงานบักหน่อย
อาการ: ชาๆที่ช่วงตัว คล้ายอาการชาช่วงขาเวลาเรานั่งจนเมื่อย รู้สึกตั้งแต่ช่วงท้องด้านบน ขึ้นไปจนถึงหัว มีอาการคล้ายขนลุกนิดๆ ไม่ได้ตกใจอะไร แต่แค่แปลกใจนิโหน่ย
ลำดับขั้นการเกิดบัก: นั่งตามปกติ มีความคิดอื่นแทรกระยะเวลาหนึ่ง จนกระทั่งจิตรู้ จับตัวความคิดได้ เลยหยุดเจ้าความคิดนั้นเสีย หลังจากนั้น ประมาณ 1-2 วิ เกิดอาการตัวชาๆ คล้ายๆขนจะลุกนิดหน่อย แต่มันไม่เหมือนที่เราเคยขนลุกแบบปกติ อาการค่อยๆรุ่นแรงขึ้นเล็กน้อย และอ่อนลง จนหายไป ช่วงระยะเวลาเริ่มเกิดอาการจนหายไปอยู่ที่ประมาณ 7-8วินาที เมื่อคืนเกิดอาการแบบนี้สองครั้ง ด้วยสาเหตุเดียวกัน
ขณะที่เกิดอาการดังกล่าว: สังเกตุจิตดูแล้ว จิตมีอาการดังนี้ รู้สึกถึงลม แต่ไม่ได้ควบแน่นอยู่ที่ลม รู้สึกถึงตัวทั้งตัว สภาพแวดล้อมภายนอกรู้สึกว่างเปล่า
เมื่อคืนนั่งไปสี่สิบนาทีได้ นอนเอาดึก เมื่อเช้าเลยไม่นั่ง เพราะรู้ว่าถ้านั่งจะกลายเป็นนั่งสัปหงก เดี๋ยวจะกลายเป็น ฝึกก็ไม่ได้ฝึกแถมมาทำงานแบบเพลียๆซะอีก เมื่อเช้าเลยนอนมันซะเลย
ช่วงเช้าข้ามมาสัมมนาฝั่งทีโอที ตอนเที่ยงเลยชะแวบไปนั่งที่ห้องชมรมพุทธซะหน่อย (จริงๆเห็นหลวงตาไรไม่รู้จะมาเทศก์ เลยจะมานั่งฟัง พอถึงห้องไม่เห็นพระ เลยนึกได้ว่า มันสัปดาห์หน้านี่หว่า เลยสวมรอยนั่งเสียเลย) ก็ อาการอย่างข้างบนเกือบจะเกิดขึ้นอีก คือมันรู้สึกชาแบบช่วงเริ่ม แต่พอรู้สึกได้แค่วินาทีนิดๆ มันก็ดับไปเลย
ยังไม่รู้ว่าบักนั้นเรียกว่าอาการอะไร รอ palungjit.com กลับมาก่อน
เมื่อเช้านั่งตามปกติ ก็มีเวลานั่งอยู่ 30นาทีด้วยกัน เพราะต้องปลุกตัวโตเช้าขึ้น ไม่งั้นเดี๋ยวกินข้าวไม่ทันเรียนพิเศษ เวลานั่งเลยน้อยลง ก็ นั่งไปยังมีอาการว้าวุ่นอยู่เช่นเคย แม้ว่าในบางครั้งจะไม่มีตัวคิดแต่ก็ยังคงว้าวุ่นอยู่ ก็แปลกดี
เมื่อวานได้แนะนำจาก palungjit.com เรื่องปัญหากะลูกตา ก็คำแนะนำดีมาก คือ คุณกำหนดจิตที่ไหนละ ที่ลมหายใจหรือที่ตา วันนี้ลองดู ก็ เช่นเดิม ยังมีปัญหากะลูกตาอยู่ แต่ก็ได้อุบายมาแล้วคือ “ช่วงหัวลูกตามัน” ซึ่งก็ดีขึ้นหน่อย แล้วก็ ได้ข้อสังเกตุอีกอย่างคือ เมื่อก่อนผมจะพยายามนั่งหลังให้ตรง ก็เลยได้อุบายว่า “ช่างหัวหลังมัน” ก็ดีขึ้นหน่อย แต่กลายเป็นนั่งค่อมหลังอย่างชัดเจน
เมื่อเช้านั่ง จะให้ถึงเวลาออก ถึงได้รู้สึกว่าจิตเริ่มคลายความว้าวุ่นแล้ว เมื่อตอนก่อนสงกรานต์เท่าที่สังเกตุจะใช้เวลาในการกำจัดความว้าวุ่นแค่ 5-10นาที เท่านั้น คงเป็นเพราะช่วงสงกรานต์ไม่ได้นั่งนานเลยเสื่อม
ฝึกไปๆ ท้อได้ แต่อย่าเลิก
เมื่อวานอ่าน นารีผล ถึงตอนที่เจอนารีผลพอดี ก็มีช่วงที่กล่าวถึงว่า ผู้หญิงเป็นที่ตั้งแห่งกามคุณ 5 เมื่อก่อนคำนี้ฟังก็แค่ผ่านๆ แล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจ พอได้ลองพิจารณาตามแล้ว ถึงเข้าใจแจ่มแจ้ง
คำว่าเป็นที่ตั้งก็คือ นั่นผู้หญิง แล้วกามคุณมันก็ตั้งอยู่ตรงผู้หญิงนั่นแหล่ะ ผู้หญิงอยู่ตรงไหน กามคุณก็ตั้งอยู่ตรงนั้น
กามคุณ 5 ประการของผู้หญิง
รูป: ร่าง หน้าตา สวยงาน ชอบดู
รส: รสจูบหอมหวาน ไม่รู้เบื่อ
กลิ่น: หอมตลบ เดินผ่านเป็นต้องเหลียวหลัง
เสียง: หวาน เพราะ เสนาะหู
สัมผัส: เดินต้องจูงมือ เหงื่อเปียกชุ่มมือก็ยังไม่อยากที่จะปล่อย, จิ้มเข้าจิ้มออก กี่รอบก็ไม่มีเบื่อ
เราจะหาอะไรที่ประกอบด้วยกามคุณครบเครื่องได้เท่านี้
เครื่องเล่น MP3: มีแต่เสียง
ทีวี: รูป, เสียง
ชาบูชิ: หน้าตาน่ากิน, เสียงเวลาต้ม ปุ๊ดๆ ชวนกิน, กลิ่นหอมๆ, รสอร่อย
เท่าที่พยายามนึก ยังหาอะไรที่ประกอบด้วยกามคุณครบ 5 อย่างผู้หญิงไม่ได้เลย
