พบว่าที่ศาสนาพุทธต้องปฏิบัติเพราะว่า สิ่งที่เกิดขึ้น ที่ต้องการจะสอนนี้มันพูดบอกไม่ได้ มันต้องทำถึงจะอ๋อ มันอธิบายก็ไม่เข้าใจ เพราะมันจับต้องไม่ได้ มันมองเห็นไม่ได้ มันบอกได้แค่ว่า ให้ทำแบบนี้แบบนี้ แล้วถึงเวลานึงมันก็จะได้และเข้าใจเอง
Archive for ตุลาคม, 2009
เริ่มใหม่ ในแบบใหม่
ช่วงนี้กลับมานั่งได้อย่างต่อเนื่องอีกครั้ง โดยมากจะเป็นนั่งช่วงเช้านอกห้อง ไม่มีคนกวน และเลิกตั้งนาฬิกาปลุก เพราะเด็กๆปิดเทอมอยู่ ไม่ต้องกังวลเรื่องระยะเวลาต้องออกจากสมาธิมากนัก แค่กะๆเวลาเอาเองไม่ให้ไปทำงานสายเกิน
ก็ช่วงแรงตอนเริ่มกลับมานั่งไม่สามารถเข้าสมาธิได้เลย ติดหลุดตลอด เหมือนฝึกใหม่ รู้สึกเสียเวลาและน่าหงุดหงิดมาก เลยปรับใหม่ มาลองเป็นเดินก่อน แล้วค่อยนั่ง เหมือนเวลาเข้าค่ายที่มหาจุฬา ก็ดีขึ้นเยอะ
เลยได้พบว่า จริงๆแล้วความสุขจากวิปัสนากับความสุขจากอารมณ์สมาธินั้นมันคนละรสชาติกัน คือมันอร่อยคนละแบบ
ก็ช่วงนี้เลยปรับเป็นทำวิปัสนาหมดเลย ทั้งเดินทั้งนั่ง มีบ้างที่พาทำนั่งหนอจนเริ่มนิ่งก็ลองปรับจิตเข้าอารมณ์สมาธิดู แต่ทุกครั้งที่เข้าสมาธิจะหลุดตลอด คือจิตฟุ้งซ่านเหมือนปกติ
แต่ถ้าทำนั่งหนออย่างเดียวจิตจะไม่ค่อยหลุด ถึงหลุดก็หลุดไม่นาน แล้วก็ทางในการนั่งจะไม่ค่อยเปลี่ยน คือถ้าหลังตรงก็จะตรงอยู่แบบนั้นเลย จะไม่มีหลังค่อมจะไม่มีตัวเอียง ก็แปลกดี
หวังว่าจะไม่เสื่อมอีก กว่าจะฟื้นเข้าที่แต่ละทีนี่ลำบาก
