Just another gu

ช่วงนี้กลับมานั่งได้อย่างต่อเนื่องอีกครั้ง โดยมากจะเป็นนั่งช่วงเช้านอกห้อง ไม่มีคนกวน และเลิกตั้งนาฬิกาปลุก เพราะเด็กๆปิดเทอมอยู่ ไม่ต้องกังวลเรื่องระยะเวลาต้องออกจากสมาธิมากนัก แค่กะๆเวลาเอาเองไม่ให้ไปทำงานสายเกิน

ก็ช่วงแรงตอนเริ่มกลับมานั่งไม่สามารถเข้าสมาธิได้เลย ติดหลุดตลอด เหมือนฝึกใหม่ รู้สึกเสียเวลาและน่าหงุดหงิดมาก เลยปรับใหม่ มาลองเป็นเดินก่อน แล้วค่อยนั่ง เหมือนเวลาเข้าค่ายที่มหาจุฬา ก็ดีขึ้นเยอะ

เลยได้พบว่า จริงๆแล้วความสุขจากวิปัสนากับความสุขจากอารมณ์สมาธินั้นมันคนละรสชาติกัน คือมันอร่อยคนละแบบ

ก็ช่วงนี้เลยปรับเป็นทำวิปัสนาหมดเลย ทั้งเดินทั้งนั่ง มีบ้างที่พาทำนั่งหนอจนเริ่มนิ่งก็ลองปรับจิตเข้าอารมณ์สมาธิดู แต่ทุกครั้งที่เข้าสมาธิจะหลุดตลอด คือจิตฟุ้งซ่านเหมือนปกติ

แต่ถ้าทำนั่งหนออย่างเดียวจิตจะไม่ค่อยหลุด ถึงหลุดก็หลุดไม่นาน แล้วก็ทางในการนั่งจะไม่ค่อยเปลี่ยน คือถ้าหลังตรงก็จะตรงอยู่แบบนั้นเลย จะไม่มีหลังค่อมจะไม่มีตัวเอียง ก็แปลกดี

หวังว่าจะไม่เสื่อมอีก กว่าจะฟื้นเข้าที่แต่ละทีนี่ลำบาก