พบว่าที่ศาสนาพุทธต้องปฏิบัติเพราะว่า สิ่งที่เกิดขึ้น ที่ต้องการจะสอนนี้มันพูดบอกไม่ได้ มันต้องทำถึงจะอ๋อ มันอธิบายก็ไม่เข้าใจ เพราะมันจับต้องไม่ได้ มันมองเห็นไม่ได้ มันบอกได้แค่ว่า ให้ทำแบบนี้แบบนี้ แล้วถึงเวลานึงมันก็จะได้และเข้าใจเอง

ช่วงนี้กลับมานั่งได้อย่างต่อเนื่องอีกครั้ง โดยมากจะเป็นนั่งช่วงเช้านอกห้อง ไม่มีคนกวน และเลิกตั้งนาฬิกาปลุก เพราะเด็กๆปิดเทอมอยู่ ไม่ต้องกังวลเรื่องระยะเวลาต้องออกจากสมาธิมากนัก แค่กะๆเวลาเอาเองไม่ให้ไปทำงานสายเกิน

ก็ช่วงแรงตอนเริ่มกลับมานั่งไม่สามารถเข้าสมาธิได้เลย ติดหลุดตลอด เหมือนฝึกใหม่ รู้สึกเสียเวลาและน่าหงุดหงิดมาก เลยปรับใหม่ มาลองเป็นเดินก่อน แล้วค่อยนั่ง เหมือนเวลาเข้าค่ายที่มหาจุฬา ก็ดีขึ้นเยอะ

เลยได้พบว่า จริงๆแล้วความสุขจากวิปัสนากับความสุขจากอารมณ์สมาธินั้นมันคนละรสชาติกัน คือมันอร่อยคนละแบบ

ก็ช่วงนี้เลยปรับเป็นทำวิปัสนาหมดเลย ทั้งเดินทั้งนั่ง มีบ้างที่พาทำนั่งหนอจนเริ่มนิ่งก็ลองปรับจิตเข้าอารมณ์สมาธิดู แต่ทุกครั้งที่เข้าสมาธิจะหลุดตลอด คือจิตฟุ้งซ่านเหมือนปกติ

แต่ถ้าทำนั่งหนออย่างเดียวจิตจะไม่ค่อยหลุด ถึงหลุดก็หลุดไม่นาน แล้วก็ทางในการนั่งจะไม่ค่อยเปลี่ยน คือถ้าหลังตรงก็จะตรงอยู่แบบนั้นเลย จะไม่มีหลังค่อมจะไม่มีตัวเอียง ก็แปลกดี

หวังว่าจะไม่เสื่อมอีก กว่าจะฟื้นเข้าที่แต่ละทีนี่ลำบาก

เมื่อเช้าลุกขึ้นมา พยายามจะนั่งให้ต่อเนื่อง ไม่อยากจะหยุด ปรากฏว่านั่งไม่ได้ เพราะง่วงมาก ใกล้จะล้มตัวลงนอนเพราะจะไม่ไหวเอา เลยใส่ความพยายามอีกนิด ดีดตัวขึ้นมา ออกไปเดินนอกห้องดีกว่า

ก็เลยกลายเป็นเดินไปแทน ก็ดีกว่านอน เลยพบว่า สุขจากสมาธิและสุขจากสตินี่มันคนละความรู้สึก และมันแตกต่างกัน คือมันไม่เหมือนกันเลย ก่อนหน้านี้เคยคิดว่า สมถะกับวิปัสสนามันก็คงจะคล้ายๆกัน แต่จริงแล้วมันต่างเลย คือ

สมาธิมันจะนิ่ง สงบ คือเป็นสุขจากความสงบ แต่การมีสตินี่มันไม่สงบเลย คือมีอะไรมันก็รู้ คือรู้ทุกอย่าง มันไม่สงบนิ่ง แต่มันสงบจากการที่รู้แล้วเราไม่ไปปรุงแต่งมัน คือมันเป็นอีกความรู้สึกหนึ่งที่เป็นสุขจากการที่เรามีสติ

พบว่า จริงๆแลล้วเดินจงกรมนี่มันก็เพลินดีนะ จิตไม่ค่อยลอยออกนอกสักเท่าไหร่ด้วย เข้าใจเลยว่าทำไมที่ค่ายพระอาจารย์ถึงให้เดินก่อน แล้วค่อยมานั่ง

ก็ เมื่อศุกร์ – อาทิยต์ที่ผ่านมา ไปอยู่ค่ายที่มหาจุฬาเช่นเคย

• ครั้งนี้ไปคนเดียว ไม่มีใครไปด้วย
• คนเยอะเป็นพิเศษ น่าจะเฉียดๆ 300
• ก่อนวันไปสักสองสามวัน
• อาการปวดส้นเท้าทุเลาลงอย่างน่าผิดสังเกตุ พอกลับมาแล้วกลายเป็นปวดอย่างเดิม
• ครั้งนี้ปฏิบัติไม่ได้อะไรเลย อาจเพราะไม่ได้ปฏิบัติมานาน + ศีลพร่องอยู่สม่ำเสมอ
• ไม่ได้คุยกับใครมากนัก อยู่แก๊งผู้ชายนี่ดีจริงๆ
• วันท้ายให้กินเจทุกคน เพราะมีปัญหาเรื่องการจัดการกับคนหมู่มากเล็กน้อย พบว่า เข้าค่ายแล้วกินเจก็ไม่ได้เลวร้ายสักเท่าไหร่ ไว้รอบหน้าจะลอง
• เพื่อนฝากทำบุญ เลยเขียนชื่อรวบเป็นใบเดียวกัน ปรากฏว่า เข้าตัดนามสกุลของเพื่อนออก เลยกลายเป็นคนครอบครัวเดียวกันซะ
• ตอนลาศีล 8 สมาทานศีล 5 ผมรับมาแค่ 3ข้อ เว้น 3-4 ไว้

ไว้รอบหน้าว่ากันใหม่

ต่อจาก entry ก่อน เดินออกจาก พหลเธียเตอร์ อยากไป นะคะ อยู่หลายวัน คิดว่าไปวันนี้น่าจะดี + ก็อยากไปอ่ะ เลยขึ้นรถไฟฟ้าสถานีสะพานควาย

คราวนี้เลือกน้องน้ำ พบว่า
มือหนักดี เมื่อยๆมานี่แจ่มเลย
น้องที่นะคะนี่ หน้าไม่ตรงปก ไม่ได้ถึงกันหน้าไม่ตรงปก เพียงแต่ในภาพมันสวยไป แล้วภาพก็น่าจะเก่าสักปีได้ หรือไม่ก็นานกว่านั้น
เสร็จไปสองรอบ เนื่องด้วยรอบแรกพลาด เร็วเกิน น้ำเลยชดเชยให้
ได้รับคำชมว่า เก่งจัง ทำได้ไงสองรอบต่อเนื่อง
เลือกคอร์สหนึ่ง
เงินทอนติปไปหมดเลย แต่ดูท่าจะยังน้อยอยู่

นะคะเยี่ยม

วันนี้กลับจากงานออกข้อสอบ NLC ของ NECTEC รถแวะจอดส่งคนที่เซ็นลาดพร้าว เห็นโอกาสดี ประจวบกับความสงสัยที่เคยค้างอยู่ในใจ เลยลองแวะ พหลเธียร์เตอร์ดู อยากรู้ว่าข้างในมันเป็นไง

ก็เลยเดินไปดู ได้ความว่า
หนังมันประมาณว่าดู HBO ก็หนังดีนะ ไม่ใช่หนังโป๊อย่างที่หลายคนเข้าใจ เมื่อก่อนก็เคยคิดว่ามันฉายหนังโป๊ แต่ตอนที่จะไปวันนี้คือ รู้ก่อนแล้วว่ามันไม่ใช่หนังโป๊ ไม่แน่ใจว่าฉายสลับกี่เรื่อง เพราะดูแค่ครึ่งเรื่อง คนเยอะกว่าที่คาดมาก กวาดสายตาดูน่าจะร้อย แต่ที่นั่งดูหนังจริงๆน้อยมาก ส่วนใหญ่จะเดินไปเดินมา ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันจะเดินกันทำไมนักหนา งง ค่าตั๋ว 50 บาท ตอนออกแวะห้องน้ำ ในห้องน้ำมีถังขยะ ในถังมีถุงยางตรึม แล้วก็เห็นกระเทยชุดใหญ่ คาดว่าขายตัวในโรงหนัง แต่ไม่มีผู้หญิงขายตัว คาดว่าโดนกระเทยกำจัดหมดแล้ว แอร์ไม่ถึงกับร้อนมาก

สรุป ถ้าบ้านใกล้ๆไม่มีอะไรทำผมคงเข้าไปดูหนังบ่อยๆ จองที่นั่งหน้า ไม่ต้องรำคาญกับพวกเดินๆ ไม่ต้องสนใจใคร คิดซะว่ามานั่งชิวดู HBO จอใหญ่

เมื่อเย็นวันอังคารแวะไป มหาจุฬา เอากาแฟไปให้คนที่อยู่ค่ายปฏิบัติ เลยเจอพระอาจารย์ที่อ้วนๆ แต่จำชื่อไม่ได้ ส่วนพระอาจารย์อุไรไม่อยู่ เลยสอบถามเรื่องปฏิบัติกับพระอาจารย์นิดนึง

คำถามคือ ก็เมื่อเรากำหนดรู้ที่กาย เรารู้รูปกายได้ยังไง ในเมื่อ ไม่ได้รู้ด้วยตา และไม่ได้รู้ด้วยสัมผัส เลยสงสัยว่าเป็นเพราะเรากำหนดส่งธาตุลมไปรู้ ใช่ไม๊
คำตอบคือ เราด้วยด้วยจิต คือจิตเป็นธาตุรู้ ก็เลยรู้ด้วยอำนาจจิต

คือ ผมพยายามพิจารณาว่า เราใช้อะไรเป็นตัวรู้ เพราะในธาตุขันธ์ก็มือแค่ 5อย่าง และเราไม่ได้ใช้ตา และไม่ได้ใช้สัมผัส แต่ไม่ได้นึกไปถึงจิต เพราะจริงๆการที่เรารู้ได้นั้น ก็ด้วยทวาร6 ซึ่งพอจับมาแมพกันแล้วจะได้ดังนี้

ขันธ์ ตา หู จมูก ลิ้น กาย
ทวาร ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ

คือมันเกิดของที่คิดไม่ถึงขึ้นมาด้วย อีกอย่าง เพราะมันแมพกับวิทยาศาสตร์ไม่ลง เลยไม่อาจนึกถึง

ปล.โง่ผ่านไปแล้ว ฉลาดเข้ามาแล้ว

ก็ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ก่อนไปบุรีรัมย์ นัดคนไปเอา iBook ที่ขอซื้อเขาไว้ เพราะตัวที่บ้านที่ชาร์จมันพัง พอได้ของแล้วเลยลองแวะ นะคะประตูน้ำดู ลองคอร์สถูกสุด 750 ก็เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงติดใจกันนักกันหนา ก็ไม่ได้เพิ่มออปชั่น ก็ไม่ว่าต้องทิปเท่าไหร่ เลยควักไปแค่ร้อยเดียว

ก็ติดใจเลย อยากไปอีก แต่ตังใจว่าจะไม่ไปถี่

เมื่อคืนนั่งจัดการเมล์ให้พี่นพดลของเว็บ m2mfoil.com นั่งทำอยู่นาน เสร็จก็เข้าห้อง เดินเข้ามาเจอเมียนั่งสมาธิอยู่ อุ๊บส์ ตกใจ รู้สึกคุ้มค่ามากที่พามันไปด้วย แม้ภาพรวมจะยังไม่มีอะไรดีขึ้น มันยังคงบ่นด่าอยู่เช่นเคย แต่การเริ่มปฏิบัติแล้วก็ถือเป็นสัญญาณอันดี

ก็ ส่วนตัวเมื่อคืนกับเมื่อเช้านั่งไม่ได้เลย ตอนดึกก็ รอคุณเมียหลับ ก็ง่วงซะไม่ได้นั่ง ตอนเช้าก็ ตื่นเสร็จ เผลอหลับต่อ เช้าเลย เลยไม่ได้นั่ง

หวังว่าคุณเมียจะดีขึ้น ดีขึ้น

ก็ ไม่ได้เขียนเนื้อหาอะไรลงกลุ่มธรรมะสวัสดีมานานมาก ก็กราบสวัสดีเพื่อนๆกลุ่มธรรมะสวัสดีทุกท่าน พอดีว่าได้มีโอกาสไปค่ายวิปัสสนาของทาง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาราชวิทยาลัยที่อยุธยามาครับ ก็เลยจะมาเล่าบรรยากาศให้ฟัง เผื่อว่าเพื่อนๆจะสนใจไปกัน

โดยปกติแล้ว กิจกรรมที่ทางมหาจุฬาจัดนี้ จะจัดในวันศุกร์ถึงอาทิตย์ ช่วงสิ้นเดือนของแต่ละเดือน แต่บางเดือนก็อาจจะไม่มีครับ ยังไงแล้วกำหนดการโดยละเอียดสามารถดูเพิ่มเติมที่ vipassanathai.com ได้ หรือจะตามข่าวที่กรุ๊ปเมล์ของเรานี้ก็ได้ ผมจะคอยแจ้งเตือนเมื่อใกล้ถึงกิจกรรมในแต่ละครั้งให้ครับ (ถ้าไม่ลืม และไม่ขี้เกียจนะครับ)

บรรยากาศคร่าวๆ ที่ผมได้ไปมาเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานะครับ (24-26 กรกฏา)

อันนี้เป็นบรรยากาศภายใน มหาลัยครับ เรียกว่าอากาศดีเลยทีเดียว

พระอาจารย์แนะนำสักเล็กน้อย ก่อนเริ่มปฏิบัติ

ลงมือปฏิบัติ เคร่งกันจริงเชียว

นักเรียนบางส่วนมาสอบอารมณ์กับพระอาจารย์

มื้อเช้า เหล่าผู้ปฏิบัติวางตัวกันเรียบร้อยน่ารักดีมากครับ

ก่อนทานต้องกล่าวคำถวายข้าวพระพุทธก่อนครับ

เหนื่อยนักพักกันก่อน ที่หลับที่นอนใช้ได้เลยครับ ไม่ต้องเป็นห่วง

ใครมัวแต่รอหาเพื่อนไปด้วยระวังจะอายคุณยายเอานะครับ คุณยายมาคนเดียว ไม่มีลูกหลานมาด้วย ดูแลตัวเอง มาได้เพื่อนก็ที่มหาจุฬานี่ล่ะครับ มัวแต่กลัวมัวแต่อาย จะขายหน้ายายเอานะครับ

การมาร่วมปฏิบัติก็ เน้นใส่ชุดขาวครับ หรือไม่มีเป็นชุดสีสุภาพก็โอ ก่อนเริ่มพระอาจารย์ก็จะให้ศีล 8ก่อน การเดินทางจะมีรถรับส่งจากวัดมหาธาตุท่าพระจันทร์ในวันศุกร์เวลาบ่ายสามครับ หรือถ้าไม่อยากโดดงานจะตามไปสมทบทีหลังก็ไม่มีใครว่าครับ เพียงแต่แนะนำให้ลงทะเบียนไว้ก่อนดีกว่า เจ้าหน้าที่จะได้วางแผนรับมือกับจำนวนคนได้ถูกครับ การปฏิบัติไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆทั้งสิ้นครับ ตั้งแต่เดินทางจนถึงกลับ

ใครยังกล้าๆกลัวๆ อย่ากังวลนะครับ ขอให้ไปสักครั้ง ให้รู้ ไม่ต้องกลัวเรื่องไปคนเดียวครับ แม้จะน่ากลัวอยู่บ้างถ้าไม่มีเพื่อนไปด้วย แต่ไม่ได้น่ากลัวขนาดที่เราคิดหรอกครับสาบานได้ แล้วก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีแต่คนแก่นะครับ นายแบบของเราก็เพิ่งจะเริ่มย่างเข้าสู่วัยหนุ่มใหญ่เท่านั้นเองครับ

สำหรับกิจกรรมในครั้งถัดไป เขาจะปฏิบัติกันในวันที่ 7-12 สิงหาครับ ใครจะไปก็ลงทะเบียนตามลิงก์ที่ให้ไว้ทางด้านบนได้เลยครับ ส่วนผมคงได้ไปอีกทีก็คงรอบของเดือนกันยาานู่นล่ะครับ

แล้วเจอกันครับสหายธรรม