ก็ เมื่อคืนศีลขาดสะบั้น จริงๆมันก็ขาดเล็กๆน้อยๆอยู่บ้าง อันนั้นคงเรียกศีลพร่อง แต่เมื่อคืนนี้ขาดแบบเต็มๆ ลองพิจารณาดูแล้วถึงคำว่า ศีล สมาธิ ปัญญา ก็เลยสงสัยว่า การที่เราปฏิบัติไม่คืบหน้านั้น เพราะศีลไม่บริบูรณ์แน่ๆเลย
ก็คงต้องใช้ความเพียรให้มากกว่านี้ ในการประคองศีลให้ครบ ไม่งั้นคงเรียนซ้ำชั้นอยู่เรื่อยไป
เมื่อคืนนอนบ้านแม่ ตอนเช้านั่งก็ จิตใจว้าวุ่นตรงเรื่องที่ไปทำผิดมา และเรื่องที่ทะเลาะกะเมียด้วย คิดว่าถ้าไม่เคยฝึกสมาธิมาก่อนจิตคงสงบลงไม่ได้แน่
แต่เดิมเคยเข้าใจว่า การพนันเป็นการผิดศีลข้อ5 แต่เวลารับศีลพระจะบอก สุราเมระยะ ฟังแล้วก็ ห้ามเหล้าอย่างเดียวนี่หว่า แต่พอมาพิจารณาดูแล้ว ไอ้การพนันนี่มันน่าจะผิดศีลข้อสอง เพราะเป็นการอยากได้ทรัพย์เขา นี่แหล่ะมันน่าจะผิดที่ตรงนี้ เพราะงั้น ถ้าเล่นแบบไม่เอาตังค์ ก็ไม่น่าจะผิดอะไร ล่ะมั๊งนะ
คือในบรรดาศีลข้อพื้นฐานแล้ว รู้สึกว่า ข้อสี่ นี่เป็นอะไรที่ผิดง่ายที่สุด เพราะข้ออื่นๆนี่ ถ้าจะทำผิดได้ มันต้องผ่านกระบวนการคิด วางแผน ไต่ตรอง หรืออะไรอื่นๆแล้วถึงจะทำผิดได้ แต่ข้อสี่นี่กระบวนการมันสั้นมาก คือ คิด แล้วทำเลย ถ้าเป็น Cache ของ CPU ก็เรียกว่าเป็น Cache L1 เลยแหล่ะ
