Just another gu

เมื่อเช้านั่ง หรือเมื่อคืนไม่รู้ ความจำสั้นสุดๆ ได้ทริกในการบริกรรมนิดหน่อย คือมีปัญหาเดิมว่า บริกรรมแล้วใจร้อน ใจไหว เพราะจับจังหวะไม่ถูก ก็ได้ทริกมาใหม่ว่า บริกรรมไปนั่นแหล่ะ ความเร็วช้าก็อิงตามอารมณ์เป็นหลัก ถ้าจิตมันจะหลุดง่าย ก็บริกรรมถี่ ถ้าจิตเริ่มนิ่งก็บริกรรมช้าหน่อยๆ แต่วิธีบริกรรมสายหลวงปู่เสาร์นี่คือ ให้ต่อเนื่อง อย่าเว้นช่วง ส่วนเรื่องจังหวะนี่ได้แล้ว คือปรับเอาตามความเหมาะสม ไม่มีตายตัว

จุดที่บริกรรม ตอนแรกนั่งเจอปัญหาว่า จะเอาคำบริกรรมไว้ที่ไหน เพราะพอเริ่มแรกคำบริกรรมมันไปติดที่ลมหายใจ เพราะเคยชินกับการเอาคำบริกรรมไว้ที่ลมหายใจ ทำให้จังหวะการให้ใจมันรั่ว ส่งผลให้หัวใจเต้นเร็ว จิตเลยไม่นิ่ง ก็เลยลองย้ายจุดที่บริกรรม เอาคำบริกรรมไปไว้ที่หน้าผาก ก็เจอปัญหาอีก คือมันต้องมาคอยห่วงทั้งคำบริกรรม ทั้งตำแหน่งที่บริกรรม เลยได้ทริกในการบริกรรมแล้วว่า ไม่ต้องไว้ตรงไหนเลย แค่บริกรรมไปเท่านั้น ไม่ต้องสนใจตำแหน่ง

บริกรรมพุทโธ ยังคงมีปัญหากับคำบริกรรมพุทโธ คือคำมันสั้นไป แล้วมันบริกรรมยาก เหมือนให้พูดคำว่า มะม่วง เร็วๆ จากสองคำมันจะรวมเป็นคำเดียว หรือคำครึ่ง แล้วมันจะกลายเป็นคำที่ไม่รู้เรื่อง เมื่อเช้าน้อยมาส่ง ก็ลองนั่งบริกรรมมาเรื่อยๆ จาก พุทโธๆ มันกลายเป็น พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เมื่อไหร่ไม่รู้ ก็เลยลองบริกรรมต่อ พบว่า เออ เข้าท่าดีหว่ะ ก็ไว่จะลองยึดคำบริกรรมอันนี้ไว้ใช้ดู โดยจะบริกรรมต่อเนื่องแบบสายหลวงปู่เสาร์อยู่

บริกรรมพุทโธตามแบบหลวงปู่เสาร์มาได้เกือบอาทิตย์ รู้สึกว่าดีเหมือนกัน คือแม้ว่าจิตจะเผลอส่งออกนอกบ้าง แต่มันจะไม่ปล่อยพุทโธ คือถ้าบริกรรมแบบจับลม ถ้าจิตหลุดคำบริกรรมจะหายได้ง่าย

ตอนนี้มีปัญหาคือ เราจะปล่อยพุทโธมาจับลมตอนไหน เพราะคืนก่อนลองไม่ปล่อยเลย มันจับไปจนเลิก ได้ใจจริงพับผ่า

ช่วงนี้พบปัญหาคือ ยังจับจังหวะไม่ถูก ว่าจะบริกรรมเร็วช้าถี่ห่างสักแค่ไหน ถ้าถี่ไปมันก็เหมือนใจร้อน แถมทำให้จังหวะการหายใจแกว่งและถี่อีกด้วย

เคยเห็นตามหนังสืออยู่พอสมควร เรื่องวิธีการสอนของหลวงปู่เสาร์ คือหลวงปู่เสาร์จะให้อารมร์กรรมฐานว่า “ก็บริกรรมพุทโธสิ” เมื่อเช้าก็เอะใจว่า “ก็ บริกรรมพุทโธสิ พุทโธ พุทโธ พุทโธ” คงหมายถึง บริกรรมถี่ๆ โดยไม่ต้องสนใจลมหายใจ พอนึกสงสัยได้ไม่นานแค่ชั่วแว๊บเดียว ก็เปิดหนังสือหลวงพ่อพุธอธิบายเรื่องนี้พอดี เป็นอันว่าเข้าใจถูก (ผมอ่านหนังสือตอนเข้าส้วมครับ แล้วก็ หลวงพ่อพุธเป็นศิษย์หลวงปู่เสาร์ มั๊งนะ) จริงๆเลยการบริกรรมแบบนี้ก็คือ เพื่อไม่ให้จิตมีช่องว่างให้ตัวคิดแทรกเข้ามาได้เลย เพราะบริกรรมตามจังหวะหายใจมันก็ยังห่างช่วงกันเกินไป ก็เท่าที่ลองแบบลวกๆ พบว่า ก็ไม่ได้ช่วยเท่าไหร่ ตัวคิดยังแทรกได้เหมือนเดิม แถมแทรกแล้วรู้ตัวช้ากว่าบริกรรมแบบนับเลขไปด้วยซะอีก ก็ อาจเพราะอันนี้มันไม่ตรงจริตผมเอง หรือผมยังลองไม่เยอะพอไม่รู้